پانصد نفر ديگر را به‌پا دارد و گردن بزند ، هم‌چنين تا شش مرتبه « 1 » ( امام صادق عليه السّلام ) . خروج از مكّه و عزيمت به مدينه پس از تماميت بيعت و عملياتى كه انجام دهد انتظارى ندارد جز اين‌كه عدد ده هزار تكميل شود و چون عدد تكميل شود حاكمى از طرف خود در مكّه بگذارد و با همان ده هزار و سيصد و سيزده تن و مختصرى ديگر كه به او گرويده‌اند از مكّه حركت كند و ميراث‌هاى پيامبر صلّى اللّه عليه و إله و سلم را با خود بردارد « 2 » و چون ارادهء خروج كند منادى از طرف او ندا كند : كسى زاد و توشه همراه خود برندارد ! پس ياران او با خود بگويند : مىخواهد ما و چارپايان ما را از گرسنگى و تشنگى بكشد ! ، پس حجر موسى عليه السّلام را با خود حمل كند ، و هركجا نزول كند چشمه‌ها از او ظاهر شود و هر گرسنه و تشنه كه از او بخورد سير و سيراب گردد ، چارپايان ايشان نيز از او بخورند ، اين‌چنين كند تا وارد نجف شود و همين زاد ايشان باشد تا نجف و چون به ظاهر كوفه رسند از او آب و شير بيرون آيد هميشه ، هركه گرسنه باشد سير شود و هركه تشنه باشد سيراب گردد . « 3 » و چون با اين جمعيّت كم از مكّه حركت كند اين جمعيّت در نظر مردم كم‌تر از سرمه در چشم جلوه كند ، پس به حال او گريه كنند و هيچ با خود نمىانديشند جز اين‌كه ايشان در چنگال دولت‌ها و خروج‌كنندگان ربوده شوند و مع ذلك خداوند به همين جمعيت بلاد مشرق و مغرب را فتح كند . « 4 » چون قدرى از مكّه خارج شود تا برسد به بطن « مرّ » كه موضعى است به فاصلهء يك مرحله از مكّه خبر قتل عامل او به او برسد ، پس به مكّه برگردد و كشندگان عامل خود را بكشد ، و زياده بر آن كسى را نكشد « 5 » ( امام باقر عليه السّلام ) و چون به مكّه برگردد اهل مكّه خضوع كنند و بگويند : اى مهدى آل محمد ! التوبه التوبه ، پس ايشان را موعظه كند و

--> ( 1 ) - بحار 52 / 338 ح 79 . ( 2 ) - بخار 52 / 307 ح 81 . ( 3 ) - بحار 52 / 324 ح 37 . ( 4 ) - غيبت طوسى 464 . ( 5 ) - بحار 1 / 407 .